Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

...

Γεννιέσαι και είσαι ένα βιβλίο μπεζ δερματόδετο με κατάλευκες σελίδες κενές από κείμενο, γραμμές, μουτζούρες, ζωγραφιές. «Ατσαλάκωτο». Η ράχη του χωρίς τίτλο.

Καθώς μεγαλώνεις το βιβλίο αρχίζει να γεμίζει κείμενο παρμένο από το οικογενειακό, κοινωνικό, σχολικό περιβάλλον.

Κάπου στην εφηβεία στις σελίδες εμφανίζονται οι πρώτες μουτζούρες και αυτόβουλες σημειώσεις, υπογραμμίσεις, σχόλια.

Από την ενηλικίωση και έπειτα το βιβλίο εξωτερικά αλλάζει σταδιακά χρώμα. Είτε ξεθωριάζει είτε σκουραίνει σε απόχρωση, Εσωτερικά οι γραμμές /μουτζούρες/ζωγραφιές  πληθαίνουν και το μελάνι γεμίζει πλήθος σελίδων.

Το βιβλίο έχει πεπερασμένο αριθμό σελίδων και το γνωρίζει.

Όταν το βιβλίο κλείσει δεν μπορεί να γίνει ποτέ ξανά «επεξεργάσιμο». 

Είναι ένα και μοναδικό, δεν υπάρχει δυνατότητα «ανατύπωσης», και το copyright ανήκει στο ίδιο.


Σκέψεις:

Καλό βιβλίο λέμε αυτό που μας προβληματίζει, που μας «αφήνει» κάτι στην ψυχή μας, στο μυαλό μας. Μας δίνει κάτι πρόσκαιρο, κάτι εφήμερο ή κάτι που το «κουβαλάμε» και μπορεί να ανατρέχουμε στις σελίδες του.

Το «αρχειοθετούμε» και πότε πότε λέμε «Νομίζω πως το έχω διαβάσει αυτό» ή το «κρατάμε» σε ιδιαίτερα σημεία του μυαλού μας και της καρδιάς μας.

Το ποια βιβλία μας αρέσουν ασφαλώς είναι καθαρά προσωπική υπόθεση.


Αφιερωμένο σ’ ένα «βιβλίο» που δεν έχω βάλει ποτέ στη βιβλιοθήκη μου, το έχω κάθε πάντα μαζί μου. Μελετώντας το καθημερινά ανακαλύπτω όλο και διαφορετικές πτυχές του και δικές μου. Ολιγοσέλιδο και δωρικό ως προς το περιεχόμενό του. Όσο για την εμφάνισή του; «Γοητευτική». Η δερματοδεσία του δεν έγινε ποτέ σκούρα καφέ και οι σελίδες του είναι όσο πρέπει μπεζ και τσαλακωμένες από το διάβασμα. Η ράχη του είναι κενή. Εξάλλου στο ίδιο δεν άρεσε ποτέ η «ταμπέλα».

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Θέατρο ή Σινεμά #dimopsifisma

Ακούω τον Έλληνα πρωθυπουργό να λέει κάτι ακατάληπτα...ότι τάχα δεν φτάνει που κατάφεραν που μας μίσιασαν το χρέος, ζητάμε και τα ρέστα...προσπαθεί ως άλλος γυμνασιάρχης στο προαύλιο του σχολείου – λίγο μετά την πρωινή προσευχή- να επιπλήξει τους άτακτους μαθητές που «πέταγαν στραγάλια» στην παρέλαση της παρέλασης της 28ης Οκτωβρίου...Καμία απόφαση δεν ανακοινώνει....πλάνο δεν κοινοποιεί...οι κινήσεις των επόμενων ωρών παραμένουν «κρυφές»... [3/11/2011, ώρα: 8.00μμ]. Από την αρχή της εβδομάδας έχουμε ζήσει πιθανό δημοψήφισμα, πιθανή έξοδο της χώρας από την Ευρωζώνη, "προετοιμασία" για την επερχόμενη ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή την Παρασκευή 4/11 κά. Κοινώς έκανα search στο google τη λέξη δραχμή ώστε να φρεσκάρω τη μνήμη μου, έχασα κάποια λεπτά από τη ζωή μου κοιτάζοντας ποιόν ήρωα του ’21 είχε το 5χίλιαρο, ποιον από τους 12 θεούς του Ολύμπου έχει το χιλιάρικο, και αφού ξανάκουσα το τραγούδι της Γλυκερίας «Γιατί τα πεντοχίλιαρα δεν είναι πετσετάκια;» βγήκαν καινούρια νέα ...

Η ζωή είναι πολλές φωτογραφίες ..

Πάντα μου άρεσε να κοιτάζω φωτογραφίες..παλαιές δικές μου οικογενειακές, φιλικές, οικείες ..δικές μου αλλά κυρίως άλλων.. Κοιτώντας τες αυτό που έπαιρνα ήταν η ατμόσφαιρα, οι χαρακτήρες των προσώπων..όχι το αν βγήκαν όμορφα τα πρόσωπα..ούτε αν «κόπηκε» κάποιο κεφάλι, πόδι κλπ.. Αυτό που χαρακτηρίζει τις φωτογραφίες είναι για μένα η απόδοση των συναισθημάτων, της ατμόσφαιρας στην οποία βγήκε τότε η φωτογραφία αλλά και τα συναισθήματα που γεννώνται όταν τις κοιτάμε.. Πολλές φορές η ανάμνηση αναζητά την εικόνα … και όταν η εικόνα έρχεται μπροστά σου σε κάνει να επαναξιολογείς, να επαναπροσδιορίζεις, να συγκινείσαι, να θυμάσαι, να νιώθεις τον εαυτό σου με πιο έντονο τρόπο. ΥΓ: ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΗ: Την επόμενη φορά που θέλουμε να φωτογραφήσουμε ή να φωτογραφηθούμε δεν χρειάζεται να φτιάξουμε τα μαλλιά μας ή να «τοποθετήσουμε» σε «σωστά» σημεία το / τα πρόσωπο/πρόσωπα … Αρκεί να νιώσουμε ο εαυτός μας εκείνη τη στιγμή.. Η θέαση της παρακάτω φωτογραφίας μπορεί να αποτυπώσει κ...

Ένα σύμφωνο παραπάνω...

Μία φορά και μία ημέρα ήταν Κυριακή.... Μέσα προς τέλη Ιανουαρίου, το ραντεβού ήταν σε καφετέρια επαρχιακής πόλης. Στο εν λόγω καφεποτείο, την συγκεκριμένη ημέρα της εβδομάδος σχεδόν επιβάλλεται η ανάγνωση εφημερίδας και του ένθετου υλικού που τη συνοδεύει ( magazines , tv guides , σειρά βιβλίων με θέμα τα ζώα, τα φυτά,...............) Η  παρέα λοιπόν συντέθηκε, χαιρετήθηκε, μίλησε, διάβασε το έντυπο υλικό, σχολίασε άρθρα κλπ και μετά αποφάσισε σύσσωμη για φαγοπότι σε γνωστό μπριζολάδικο της μικρής πόλης.... Φτάνουμε εκεί ...... (αρχίζω τώρα σε 1 ο πληθυντικό ). Η ατμόσφαιρα που επικρατούσε ήταν φιλική με απύθμενη διάθεση για ανάλυση θεμάτων, ανταλλαγή απόψεων σε κοινωνικά κυρίως θέματα..... Αξίζει να σημειωθεί ότι δύο θέματα έκλεψαν την παράσταση: 1) η κοινωνική συμπεριφορά του Έλληνα καπνιστή . Ότι έχει απαγορευτεί ισχύει....η εφαρμογή όμως...; ...δεν μπορώ να είμαι αντικειμενική.... 2) Οι κοινωνικές  επιστήμες αποτελούν επιστήμες; .... ή αλλιώς, τι ορίζεται ως επισ...