Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

It’s always love…



Love love love …it’s easy

Έτσι δεν λένε και οι αγαπημένοι μου Beatles?

Πολύ cliché φράση…βγαλμένη από μία άλλη εποχή…με άλλες αξίες και άλλες ανθρώπινες προτεραιότητες…

Μα μήπως όταν παραμερίζουμε το θυμό μας γινόμαστε πιο ελεύθεροι, πιο καθαροί, πιο ξελαμπικαρισμένοι ώστε να αντιμετωπίσουμε τις αναμφισβήτητα δύσκολες καταστάσεις που περνάμε καθημερινά;

Ακούγεται και διαβάζεται δύσκολο … αλλά όταν δεν γίνεται απλά σημείωση σε post it νομίζω ότι επιτυγχάνεται!



Can I add some more “tips?”

Wear sunscreen to the anger (at least you get wrinkles)

Do not try to get the control of everything… (equilibrium at last comes from somewhere in the outer space)

Do not do what you don't want others do unto you (think before you act)

P.S. Love is God and vice versa


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Θέατρο ή Σινεμά #dimopsifisma

Ακούω τον Έλληνα πρωθυπουργό να λέει κάτι ακατάληπτα...ότι τάχα δεν φτάνει που κατάφεραν που μας μίσιασαν το χρέος, ζητάμε και τα ρέστα...προσπαθεί ως άλλος γυμνασιάρχης στο προαύλιο του σχολείου – λίγο μετά την πρωινή προσευχή- να επιπλήξει τους άτακτους μαθητές που «πέταγαν στραγάλια» στην παρέλαση της παρέλασης της 28ης Οκτωβρίου...Καμία απόφαση δεν ανακοινώνει....πλάνο δεν κοινοποιεί...οι κινήσεις των επόμενων ωρών παραμένουν «κρυφές»... [3/11/2011, ώρα: 8.00μμ]. Από την αρχή της εβδομάδας έχουμε ζήσει πιθανό δημοψήφισμα, πιθανή έξοδο της χώρας από την Ευρωζώνη, "προετοιμασία" για την επερχόμενη ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή την Παρασκευή 4/11 κά. Κοινώς έκανα search στο google τη λέξη δραχμή ώστε να φρεσκάρω τη μνήμη μου, έχασα κάποια λεπτά από τη ζωή μου κοιτάζοντας ποιόν ήρωα του ’21 είχε το 5χίλιαρο, ποιον από τους 12 θεούς του Ολύμπου έχει το χιλιάρικο, και αφού ξανάκουσα το τραγούδι της Γλυκερίας «Γιατί τα πεντοχίλιαρα δεν είναι πετσετάκια;» βγήκαν καινούρια νέα ...

Η ζωή είναι πολλές φωτογραφίες ..

Πάντα μου άρεσε να κοιτάζω φωτογραφίες..παλαιές δικές μου οικογενειακές, φιλικές, οικείες ..δικές μου αλλά κυρίως άλλων.. Κοιτώντας τες αυτό που έπαιρνα ήταν η ατμόσφαιρα, οι χαρακτήρες των προσώπων..όχι το αν βγήκαν όμορφα τα πρόσωπα..ούτε αν «κόπηκε» κάποιο κεφάλι, πόδι κλπ.. Αυτό που χαρακτηρίζει τις φωτογραφίες είναι για μένα η απόδοση των συναισθημάτων, της ατμόσφαιρας στην οποία βγήκε τότε η φωτογραφία αλλά και τα συναισθήματα που γεννώνται όταν τις κοιτάμε.. Πολλές φορές η ανάμνηση αναζητά την εικόνα … και όταν η εικόνα έρχεται μπροστά σου σε κάνει να επαναξιολογείς, να επαναπροσδιορίζεις, να συγκινείσαι, να θυμάσαι, να νιώθεις τον εαυτό σου με πιο έντονο τρόπο. ΥΓ: ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΗ: Την επόμενη φορά που θέλουμε να φωτογραφήσουμε ή να φωτογραφηθούμε δεν χρειάζεται να φτιάξουμε τα μαλλιά μας ή να «τοποθετήσουμε» σε «σωστά» σημεία το / τα πρόσωπο/πρόσωπα … Αρκεί να νιώσουμε ο εαυτός μας εκείνη τη στιγμή.. Η θέαση της παρακάτω φωτογραφίας μπορεί να αποτυπώσει κ...

Ένα σύμφωνο παραπάνω...

Μία φορά και μία ημέρα ήταν Κυριακή.... Μέσα προς τέλη Ιανουαρίου, το ραντεβού ήταν σε καφετέρια επαρχιακής πόλης. Στο εν λόγω καφεποτείο, την συγκεκριμένη ημέρα της εβδομάδος σχεδόν επιβάλλεται η ανάγνωση εφημερίδας και του ένθετου υλικού που τη συνοδεύει ( magazines , tv guides , σειρά βιβλίων με θέμα τα ζώα, τα φυτά,...............) Η  παρέα λοιπόν συντέθηκε, χαιρετήθηκε, μίλησε, διάβασε το έντυπο υλικό, σχολίασε άρθρα κλπ και μετά αποφάσισε σύσσωμη για φαγοπότι σε γνωστό μπριζολάδικο της μικρής πόλης.... Φτάνουμε εκεί ...... (αρχίζω τώρα σε 1 ο πληθυντικό ). Η ατμόσφαιρα που επικρατούσε ήταν φιλική με απύθμενη διάθεση για ανάλυση θεμάτων, ανταλλαγή απόψεων σε κοινωνικά κυρίως θέματα..... Αξίζει να σημειωθεί ότι δύο θέματα έκλεψαν την παράσταση: 1) η κοινωνική συμπεριφορά του Έλληνα καπνιστή . Ότι έχει απαγορευτεί ισχύει....η εφαρμογή όμως...; ...δεν μπορώ να είμαι αντικειμενική.... 2) Οι κοινωνικές  επιστήμες αποτελούν επιστήμες; .... ή αλλιώς, τι ορίζεται ως επισ...